FCI Standard nr 48 Pochodzenie: Finlandia Data publikacji obowiązującego wzorca: 15.09.1989’ Użytkowanie: wszechstronny pies myśliwski, gł. do polowań na drapieżniki i na gruba zwierzynę. Klasyfikacja FCI: GRUPA V   Szpice i psy ras pierwotnych SEKCJA 2  Nordyckie psy myśliwskie Nie obowiązują próby pracy.

WRAŻENIE OGÓLNE

Pies średniej wielkości o krzepkiej, silnej budowie, o długości nieco większej od wysokości, o gęstym owłosieniu, z prosto stojącymi uszami.

 

ZACHOWANIE I CHARAKTER

Karelczyk to pies zrównoważony, nieco „zapatrzony w siebie”, śmiały, odważny, ma bardzo czuły węch, co czyni z niego psa bardzo przydatnego podczas polowania na grubą zwierzynę.

 

GŁOWA

Oglądana od przodu jest trójkątna, czoło i policzki są stosunkowo szerokie. Czoło nieco wysklepione, stop zaznaczony, lecz nie stromy; brwi nieznacznie rozwinięte; kufa głęboka, tylko nieznacznie zwęża się ku czubkowi nosa; grzbiet nosa prosty. Nos czarny, silnie rozwinięty. Wargi cienkie i zwarte.

Zgryz nożycowy.

Oczy małe i brązowego koloru. Spojrzenie żywe, często płomienne. Uszy stojące, średniej wielkości z nieznacznie zaokrąglonymi czubkami.

 

SZYJA

Mocna, średniej długości, wysklepiona i pokryta gęstym włosem.

 

KOŃCZYNY

Kończyny przednie mocne; łopatki ustawione dosyć ukośnie i muskularne. Łokcie skierowane prosto do tyłu. Przedramiona proste, elastyczny staw nadgarstkowy tylko nieznacznie kątowany.

Kończyny tylne silne i muskularne; oglądane od tyłu są proste i równoległe. Przód tylnych kończyn jest harmonijnie zaokrąglony. Udo szerokie. Staw skokowy umiarkowanie kątowany.

 

STOPY

Stopy przednie są zwarte, dobrze wysklepione i dość okrągłe. Stopy tylne są zwarte, nieco dłuższe i bardziej płaskie od przednich.

 

TUŁÓW

Mocny; grzbiet elastyczny i prosty; umięśnienie grzbietu dobrze wykształcone. Obszerna klatka piersiowa sięga mniej więcej do łokcia. Zad jest szeroki i lekko opadający. Linia brzucha łagodnie podciągnięta.

 

OGON

Osadzony wysoko, średniej długości, wygięty łukowato nad grzbietem, tak, że czubek ogona dotyka boków lub grzbietu.

 

OKRYWA WŁOSOWA

Włos okrywowy w dotyku jest sztywny i twardy; dłuższy na szyi, grzbiecie i na tyle ud. Podszerstek jest miękki i gęsty.

 

UMASZCZENIE

Kolor czarny lub zbliżony do matowo-brązowego, który jest wynikiem przeświecenia czerwono-brązowego zwykle podszerstka; najczęściej z wyraźnie odgraniczonymi białymi plamami lub znamionami na głowie, szyi, piersi, brzuchu i kończynach. Dopuszczalne jest również umaszczenie czysto czarne.

 

WIELKOŚĆ Wysokość w kłębie:        idealna 57 dla samców                                   52 dla suczek. Tolerowane są odchylenia +/- 3 cm.

 

CECHY DOPUSZCZALNE, CHOĆ NIEPOŻĄDANE

-          obcięty ogon,

-          wilcze pazury,

-          biała sierść z czarnymi i wilczastymi plamami,

-          szaroczarna sierść spowodowana domieszką szarych włosów do włosów czarnych.

 

BŁĘDY

-          słaba kość,

-          wąska czaszka,

-          spiczasta kufa,

-          uszy nietoperza,

-          silnie wysklepione czoło,

-          oczy jasne lub z domieszką błękitu,

-          luźna skóra na szyi,

-          zbyt głęboka klatka piersiowa,

-          beczkowata klatka piersiowa,

-          strome łopatki,

-          strome stawy skokowe i płaskie stopy,

-          falisty włos,

-          ogon prosty, biczowaty lub w kształcie szabli,

-          złe umaszczenie,

-          agresywne zachowanie w stosunku do człowieka,

-          zbyt krótkie, lub zbyt wysokie kończyny.

 

WAŻNE PROPORCJE

Stosunek długości grzbietu do wysokości w kłębie wynosi 10 – 9, 7 – 9,8. Oznacza to, że długość psa jest o 2 – 3% większa od wysokości. Tworzące portki długie włosy na tylnych kończynach powodują, że pies wydaje się nieco bardziej długi niż wysoki.

 

UWAGA

Samce muszą mieć oba jądra, znajdujące się całkowicie w  worku mosznowym.

 

„WZORCE RAS GRUPA V FCI - Szpice i psy ras pierwotnych”

Klub szpiców przy zarządzie Głównym Z.K. w Polsce

Warszawa 2000’

INT.Ch. CEDRIK Pikimusta, fot. M. Milian